تفاوت کام گرفتن MTL و DTL چیست؟

در دنیای ویپینگ دو روش اصلی برای کام گرفتن وجود دارد. اول روش دهان به ریه یا MTL و دومی روش مستقیم به ریه یا DTL. این دو سبک تجربه ویپینگ کاملاً متفاوتی ایجاد می‌کنند و انتخاب بین آن‌ها باید بر اساس ترجیح شخصی نوع مایع و دستگاه انجام شود.

کام گرفتن MTL چیست؟

در روش Mouth to Lung یا شکل مخفف آن MTL، بخار ابتدا وارد دهان می‌شود و سپس به ریه‌ها منتقل می‌گردد. این سبک بسیار شبیه به نحوه‌ی سیگار کشیدن سنتی است و به همین دلیل برای کسانی که قصد ترک سیگار دارند، انتخاب رایج‌تری به حساب می‌آید.

مایع‌هایی که در این روش استفاده می‌شوند معمولاً دارای سالت نیکوتین هستند. قدرت نیکوتین در این مایعات بالاست اما به دلیل طراحی کویل و نحوه‌ی بخاردهی، ضرب نیکوتین کنترل‌ شده و متمرکز باقی می‌ماند. همچنین در دستگاه‌هایی که از MTL پشتیبانی می‌کنند، دریچه هوا بسته‌تر و کشیدن کمی سخت‌تر است. همچنین کویل‌هایی با مقاومت بالا (مثلاً ۱.۰ اهم یا بیشتر) در این مدل‌ها استفاده می‌شوند. بخار تولید شده کمتر است ولی طعم مایع متمرکزتر و دقیق‌تر حس می‌شود.

کام گرفتن DTL چیست؟

در روش Direct to Lung یا شکل مخفف آن DTL، بخار مستقیماً به ریه‌ها کشیده می‌شود، درست مانند یک دم عمیق. این سبک برای افرادی مناسب است که دنبال بخار زیاد و طعم پخش‌شده‌تری هستند.

مایع‌هایی که برای DTL استفاده می‌شوند معمولاً دارای نیکوتین فری‌ بیس با غلظت پایین‌تر هستند، چراکه حجم بخار زیاد است و اگر نیکوتین بالا باشد، می‌تواند فشار زیادی ایجاد کند. همچنین دستگاه‌هایی که از DTL پشتیبانی می‌کنند معمولاً توان (وات) بالاتری دارند، دهانه‌ی بازتری برای هوا دارند و از کویل‌هایی با مقاومت پایین (زیر ۱.۰ اهم) استفاده می‌کنند. این نوع کام گرفتن حس روان‌تری دارد و برای ویپینگ طولانی‌مدت یا تفریحی رایج‌تر است.

جدول مقایسه کام‌دهی MTL و DTL: